Voor mij voelde Amersfoort gelijk aan als thuis. Ik gun dat anderen in de stad ook: Amersfoort als thuis voor alle inwoners, een plek waar je als persoon Ên als gemeenschap kunt bloeien. Ik denk dan specifiek aan

  • Jongeren, die op zoek zijn naar een eigen betaalbare plek maar nu noodgedwongen bij hun ouders wonen of de helft van hun salaris aan wonen uitgeven
  • Ouderen, die al hun hele leven in Amersfoort wonen maar nu behoefte hebben aan een woning met ruimte voor zorg in hun eigen wijk.
  • Bewoners die snel een dak boven hun hoofd nodig hebben, maar waar dat door allerlei redenen niet lukt. Specifiek voel ik mee met statushouders, mensen die een plek nodig hebben om even op adem te komen vanuit een hectische achtergrond.

Mensen komen tot bloei in verbinding, in gemeenschappen. Daar wil ik mij voor inzetten: dat we niet alleen thuis geven aan mensen, maar dat leven in verbinding met buren en de buurt ook wordt mogelijk gemaakt. Letterlijk in ruimte voor elkaar.